Ziemia Dobrzyńska jako odrębny terytorialnie obszar ukształtowała się w skutek sięgającej wczesnych czasów piastowskich, bogatej historii i dużego znaczenia w hierarchii administracyjnej Polski w kolejnych okresach dziejów.
Obszar Ziemi Dobrzyńskiej jest jednym z najstarszych terenów słowiańskich, którego granice wyznaczają 3 główne rzeki regionu:
- od zachodu i południa Wisła,
- od północy Drwęca,
- od wschodu Skrwa.
Charakterystyczną cechą Ziemi Dobrzyńskiej a jednocześnie przyczynkiem do ukształtowania się jej jako odrębnego regionu jest jej jednorodna - wyjątkowo ciekawa i burzliwa przeszłość historyczna, nawiązująca do początku istnienia państwa Polskiego i czasów średniowiecznych. Początki istnienia Ziemi Dobrzyńskiej, to bowiem wyjątkowo trudny dla niej czas, głównie z powodów niszczycielskich napadów ze strony Prusów i Litwinów. Sytuację polityczną w XIII wieku utrudniało ponadto sąsiedztwo Krzyżaków, których agresywne plany nie ograniczały się tylko do północnych terenów pruskich, lecz również obejmowały Kujawy i Ziemię Dobrzyńską. W tym to okresie dzięki dużemu znaczeniu w systemie administracyjnym kraju jako ziemi granicznej w północno - zachodniej części Polski oraz burzliwym związkom z sąsiadami obszar Ziemi Dobrzyńskiej wykształcił swoje własne charakterystyczne cechy odróżniające go od pozostałych części kraju. W tym czasie obszar ten zmieniał kilkakrotnie swoją przynależność Państwową przede wszystkim w wyniku sporów Polsko – Krzyżackich.
Do XVIII wieku Ziemia Dobrzyńska stanowiła w Rzeczpospolitej szlacheckiej odrębną jednostkę administracyjną, z własnym sejmikiem szlacheckim. Uchwałą Sejmu z 1717 roku została ona przyłączona do województwa brzesko - kujawskiego, a następnie inowrocławskiego. Pierwsze niewielkie zmiany terytorialne Ziemi Dobrzyńskiej, nastąpiły w 1722 roku. W wyniku rozbiorów w 1796 roku nastąpiło zarządzenie, na mocy, którego wszystkie dobra królewskie, starościańskie i kościelne zostały wzięte pod zarząd państwowy i podporządkowane administracji dóbr dobrzyńskich i trąbińskich. Dobra, które były w rękach polskich tenutariuszy lub dzierżawców, zostały oddane obywatelom niemieckim.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę od 1918 roku Ziemia Dobrzyńska staje się znowu integralną częścią nowopowstałej Polski. Jednak okres międzywojenny z uwagi na peryferyjne położenie i znaczne oddalenie od ośrodków decyzyjnych kraju stanowi mało korzystny okres przede wszystkim dla jego rozwoju gospodarczego czego skutki są widoczne jeszcze długo po zakończeniu II wojny światowej.
W 1956 roku przeprowadzony został nowy podział administracyjny, który stworzył pomyślniejsze warunki dla aktywizacji całego terenu. W wyniku podjętych działań obszar Ziemi Dobrzyńskiej został włączony do kilku powiatów województwa bydgoskiego. Oprócz poprzednio istniejącego powiatu rypińskiego i znacznie mniejszego lipnowskiego, związano część południową z powiatem włocławskim, część północną z nowo utworzonym golubsko - dobrzyńskim i część zachodnią - z powiatem toruńskim. Jednocześnie zorganizowanie mniejszych okręgów administracyjnych i wywołanie przez to bardziej równomiernego i intensywniejszego oddziaływania większych ośrodków centralnych na całe terytorium Ziemi Dobrzyńskiej miało na celu zniesienie dysproporcji wytworzonych przez długowiekową trudną sytuację gospodarczą.
W wyniku kolejnych zmian administracyjnych od 28 maja 1975 roku (Ustawa o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa) Ziemia Dobrzyńska pierwszy raz w swej 700 - letniej historii została podzielona między klika odrębnych jednostek administracyjnych.
Również nowa struktura administracyjna Polski, wprowadzona 1 stycznia 1999 roku, nie uwzględnia tradycji historycznych Ziem Dobrzyńskiej dzieląc ją między 2 województwa: kujawsko-pomorskie i mazowieckie.
Obecnie według obowiązującego podziału administracyjnego obszar Ziemi Dobrzyńskiej stanowi 37 gmin.
Obszar, jaki obejmuje swoim działaniem Lokalna Grupa Działania Gmin Dobrzyńskich Region Południe obejmuje swoim zasięgiem 7 gmin w tym 2 gminy miejsko-wiejskie (Skępe, Dobrzyń nad Wisłą) i 5 gmin wiejskich (Obrowo, Czernikowo, Kikół, Wielgie, Tłuchowo). Wymieniony obszar zajmuje ogółem powierzchnię 956 km2 i według danych GUS w 2004 roku zamieszkiwało go w sumie 51 515 osób z czego 5 777 osób stanowiła ludność miejska a pozostałą część 45 738 osób ludność obszarów wiejskich.
